Gewoon Herstel nieuws
Onze nieuwste nieuwsbrief!
Bekijk hieronder de nieuwsbrief van februari 2026!
Co-creatie plot machine
Weekschema maart 2026
Lotgenotengroep
Gedicht van Veronique gemaakt voor Gewoon Goed en Gewoon Herstel
|
|
"Mijn verhaal" deelnemer Gewoon Herstel
Mijn verhaal: EMDR op latere leeftijd - een wedergeboorte.
In oktober 2024 kreeg ik een psycholoog toegewezen voor EMDR behandelingen. Vanaf de eerste ontmoeting voelde ik me veilig bij hem.
Vol verwachting klopte mijn hart toen we in november met de sessies begonnen.
* Al snel mocht ik veel verdrongen gevoelens gaan ervaren. Langzaam maar zeker kwam er ruimte voor emoties. Zo voelde ik ineens het wegvallen van kunst in mijn leven, iets wat begon na een whiplash in 1998. Wat jarenlang een feit leek, voelde nu als een diep verlies.
* Mijn zoon had een bewegend object van mij geïnstalleerd en op 30 november mocht ik zelf de schakelaar indrukken. Ik zag het kunstwerk in beweging, hoorde het geluid - en werd diep geraakt. Voor het eerst maakte ik contact met krachtige en ongekende emoties. Ik begon mijn eigen werk te waarderen. Mijn eigenwaarde groeide, mijn zelfbeeld verbeterde.
* Kerst met mijn gezin was een onvergetelijke dag. Alles wat ik met de sessies had bereikt, kwam samen in een overweldigende golf van gevoelens. Ik kon liefde geven én ontvangen. Ik voelde geluk, blijdschap en warmte - het leek wel een overdosis aan liefde.
* Ik leerde mezelf kwetsbaar op te stellen. Daardoor kon ik angsten en terughoudendheid overwinnen. Ik opende me voor activiteiten buitenshuis. Waar ik eerder alleen thuis achter de computer zat, durf ik nu naar buiten te gaan, deel te nemen aan creatieve bezigheden en me onder de mensen te bewegen.
* Alles bij elkaar heeft dit mijn leven veranderd, het voelt als een soort wedergeboorte - Van het kleine meisje dat ik ooit was, naar een volwassen zelfstandige persoonlijkheid.
* Toen de sessies voorbij waren kwam het afscheid dichterbij. Mijn verstand zei : "Dit is normaal", maar mijn gevoel zei: " Ik wil je niet kwijt.".
Na ruim een half jaar lief en leed gedeeld was mijn psycholoog me dierbaar geworden. Ik heb de pijn van het afscheid gevoeld en drie weken later - het verlangen naar weerzien. Ook dat hoort bij het leven.
* Op 10 mei, de dag voor Moederdag, vond ik een tekening terug die ik maakte tijdens het overlijden van mijn moeder. Ik werd overspoeld door emoties. De pijn sneed diep in m'n ziel. Wat had ik haar graag nog eens willen omhelzen - ze was zo'n lieve vrouw. Nu voelde ik me eindelijk rijp om haar een waardig afscheid te geven. Ze overleed in 1980 op 85 jarige leeftijd. Achter de tekening vond ik een foto van mijn toen 10 jarige zoon. Zijn stralende lach raakte me diep en bracht me troost.
* Op 15 mei afscheid van mijn psycholoog. We spraken over iets wat me raakte: dat niet iedere arts gelooft dat ouderen baat hebben bij EMDR.
Hij zei: "Jij bent het levende bewijs dat behandeling voor alle leeftijden mogelijk en waardevol is.". We spraken af dat ik dit naar buiten zou brengen.
Lieve lezer, hier sta ik dan. Als 86-jarige vrouw. Geholpen, geheeld, herboren.
Mijn Psycholoog was de sleutel, ik vond de deur.
In oktober 2024 kreeg ik een psycholoog toegewezen voor EMDR behandelingen. Vanaf de eerste ontmoeting voelde ik me veilig bij hem.
Vol verwachting klopte mijn hart toen we in november met de sessies begonnen.
* Al snel mocht ik veel verdrongen gevoelens gaan ervaren. Langzaam maar zeker kwam er ruimte voor emoties. Zo voelde ik ineens het wegvallen van kunst in mijn leven, iets wat begon na een whiplash in 1998. Wat jarenlang een feit leek, voelde nu als een diep verlies.
* Mijn zoon had een bewegend object van mij geïnstalleerd en op 30 november mocht ik zelf de schakelaar indrukken. Ik zag het kunstwerk in beweging, hoorde het geluid - en werd diep geraakt. Voor het eerst maakte ik contact met krachtige en ongekende emoties. Ik begon mijn eigen werk te waarderen. Mijn eigenwaarde groeide, mijn zelfbeeld verbeterde.
* Kerst met mijn gezin was een onvergetelijke dag. Alles wat ik met de sessies had bereikt, kwam samen in een overweldigende golf van gevoelens. Ik kon liefde geven én ontvangen. Ik voelde geluk, blijdschap en warmte - het leek wel een overdosis aan liefde.
* Ik leerde mezelf kwetsbaar op te stellen. Daardoor kon ik angsten en terughoudendheid overwinnen. Ik opende me voor activiteiten buitenshuis. Waar ik eerder alleen thuis achter de computer zat, durf ik nu naar buiten te gaan, deel te nemen aan creatieve bezigheden en me onder de mensen te bewegen.
* Alles bij elkaar heeft dit mijn leven veranderd, het voelt als een soort wedergeboorte - Van het kleine meisje dat ik ooit was, naar een volwassen zelfstandige persoonlijkheid.
* Toen de sessies voorbij waren kwam het afscheid dichterbij. Mijn verstand zei : "Dit is normaal", maar mijn gevoel zei: " Ik wil je niet kwijt.".
Na ruim een half jaar lief en leed gedeeld was mijn psycholoog me dierbaar geworden. Ik heb de pijn van het afscheid gevoeld en drie weken later - het verlangen naar weerzien. Ook dat hoort bij het leven.
* Op 10 mei, de dag voor Moederdag, vond ik een tekening terug die ik maakte tijdens het overlijden van mijn moeder. Ik werd overspoeld door emoties. De pijn sneed diep in m'n ziel. Wat had ik haar graag nog eens willen omhelzen - ze was zo'n lieve vrouw. Nu voelde ik me eindelijk rijp om haar een waardig afscheid te geven. Ze overleed in 1980 op 85 jarige leeftijd. Achter de tekening vond ik een foto van mijn toen 10 jarige zoon. Zijn stralende lach raakte me diep en bracht me troost.
* Op 15 mei afscheid van mijn psycholoog. We spraken over iets wat me raakte: dat niet iedere arts gelooft dat ouderen baat hebben bij EMDR.
Hij zei: "Jij bent het levende bewijs dat behandeling voor alle leeftijden mogelijk en waardevol is.". We spraken af dat ik dit naar buiten zou brengen.
Lieve lezer, hier sta ik dan. Als 86-jarige vrouw. Geholpen, geheeld, herboren.
Mijn Psycholoog was de sleutel, ik vond de deur.
